Głóg

Strażnik progów. Głóg to owoc żywopłotu — uzbrojone drzewo, które ograniczało dawne pola Europy, i żadne drzewo w północnym folklorze nie niesie wokół siebie więcej prawa: w Irlandii samotny cierń to drzewo wróżek, pozostawiane pośrodku zaoranych pól po dziś dzień, bo żaden rozsądny gospodarz go nie zetnie. To majowe drzewo, którego kwiat wieńczył Majową Królową, drzewo ślubów i przysiąg w Grecji i Rzymie, a legenda każe Głogowi z Glastonbury zakwitać w Boże Narodzenie z laski Józefa z Arymatei. W dawnych zielnikach zapisano je jako drzewo serca — serca przysiąg, odwagi, strzeżonego i wiernego centrum. Zielarze późniejszej epoki wierzyli, że owoc zaprzyjaźniał się ze starzejącym się sercem i umacniał odwagę lękliwych. Hermetycznie należy do Marsa: cierń jest dobytym ostrzem, a kwiat w jego wnętrzu — bronioną czułością. Wojownik — strażnik granicy, w postaci spagirycznej.